Nobara Dojo Belgium Ryukyukan karate

Disciplines:

Nuttige informatie:

KARATE

Welkom bij Nobara karate Aalst (Erembodgem).
Waarom kom je niet eens een kijkje nemen tijdens een van onze trainingen. Laat ons je overtuigen dat deze discipline je meer kan bieden dan wat beweging, het is namelijk een echte krijgskunst.
Iedereen kan het aanleren : jong en oud, mannen, vrouwen, kinderen, jeugd.
Belangrijke waarden zoals moed, hoffelijkheid, zelfcontrole, discipline, doorzettingsvermogen en nederigheid staan hoog aangeschreven binnen onze club.
We oefenen twee maal per week en dit op dinsdag en vrijdag.

Onze dojo heeft nauwe banden met Okinawa (Japan) via de organisatie Ryukyukan van sensei K. Nohara en dit om ervoor te zorgen dat we de traditionele principes van karate trouw blijven.

RYUKYUKAN KARATE

Bij Nobara dojo gaan we steeds iets verder, daarom is onze karate in België uniek, we beoefenen dan ook de moeder van de karatevormen nml. Shorin Ryu (kobayashi), de oude tradionele vorm van het eiland Okinawa waaruit de meeste Japanse karate-vormen zijn ontstaan. Eddy De Clercq is een rechtstreekse leerling van sensei Koei Nohara 8e dan hanshi uit Okinawa. De karate die we beoefenen kenmerkt zich vooral door zijn doeltreffendeheid. Deze karate kent korte bewegingen, trappen die zowel hoog als laag worden gegeven in standen die bijna natuurlijk zijn. In competitievorm werken we full contact style, dwz dat we zowel semi-contact vormen als full contact vormen trainen. We kunnen terecht spreken over de "originele karate" .

De karate die bij Nobara wordt beoefend is voor iedereen vanaf 6 jaar na toelating.
Voor de volwassenen wordt er rekening gehouden met leeftijd en conditie.

Regelmatig wordt er evenens kobudo (Ryukyu Kobudo) geoefend. Hier wordt gebruik gemaakt van tradionele wapens van Okinawa waaronder de bo (stok 1.80 m) nunchaku, sai enz.

Onderaan de pagina vindt u de lijst van de lijst van de kata's welke we regelmatig oefenen.

GESCHIEDENIS VAN SHORIN RYU KARATE

1. Karate

Karate is in wezen niet van Japanse bodem. Het is via Okinawa afkomstig van oud-Chinese boksstijlen. De eerste koning van Okinawa, Shunten, legde sterk de nadruk op militaire zaken en tijdens zijn regering werden tal van kastelen

en forten gebouwd. Zijn opvolgers volgden dit voorbeeld. Na 1349 brak een periode aan van grote ontwikkeling, diplomatieke relaties werden aangeknoopt rnet China, Korea en Japan en handelsbetrekkingen met Arabië, Java, Sumatra en Malakka. Op dit moment deed de krijgskunst van deze landen zijn intrede, waarschijnlijk kwam men toen ook in contact met het ongewapende gevecht, zoals dat toen in Siam werd gehouden. Ornstreeks 1470 werd het prive bezit van wapens aan banden gelegd, het was niet langer toegestaan om zwaarden in bezit te hebben als persoonlijke uitrusting. Alle geconfisqueerde wapens werden in regeringsdepots opgeslagen onder direct toezicht van de officieren des konings. Dit verbod heeft het ongewapende vechten in hoge mate gestimuleerd.

In het begin van de 17e eeuw werd Okinawa door de Japanners overvallen en verslagen. Onder het Japanse bewind kon men geen krijgservaring opdoen in Okinawa. Wapens waren verboden evenals alle krijgskunsten. In 1669 werd zelfs de produktie van ceremoniële zwaarden stopgezet. Daarop begonnen geïmproviseerde wapens clandestien te verschijnen, gemaakt naar oude Chinese modellen. Ook het ongewapend vechten kreeg hele duidelijke Okinawaanse trekken. Deze methode werd bekend onder de naam "te" dat hand betekent en het belangrijkste wapen is in het ongewapend gevecht. Door deze onschuldige naam slaagde men er beter in het onderwijs in de vechtkunst geheim te houden. Zelf na de Meiji restoratie in 1868 stonden de Japanse overheersers geen krijgskunst toe op Okinawa. Van 1890 tot 1940 werd Okinawa geheel door Japan geassimileerd en verschillende vechtdisciplines na het begin van de 20e eeuw hun intrede doen.

Naarmate hun vaardigheid toenam, werden wedstrijden tegen Japanse teams georganiseerd. Dit had als voornaamste doel het verbeteren van de lichaamsconditie van de dienstplichtigen uit Okinawa. Op een goede dag kwam een oplettende Japanse arts erachter, dat bepaalde dienstplichtigen uit Okinawa een uitstekende conditie hadden. Dit werd toegeschreven aan de te-oefening. Hier was de Japanse regering zo van onder de indruk, dat ze toestemming verleende te op te nemen in het gymnastiekprogramma van de scholen op Okinawa. De naam karate-jitsu werd gekozen om het woord "te" te vervangen. Ze kozen er een Chinees letterteken voor dat de Tang dynastie voorstelde, waarvan de ideeën waren afgeleid die aan te ten grondslag lagen. Dit ideogram werd oorspronkelijk als to uitgesproken, maar is in Japan als Kara bekend. Aan dat kara werd de uitgang te toegevoegd, het originele ideogram voor het Okinawaanse te. Het ideogram jitsu werd gekozen omdat dit kunst betekent. Karate-jitsu betekent zoiets als "chinese hand-kunst". Door de keuze van dit woord geven zij blijk van respect voor de drie culturen, namelijk de Chinese (kara), hun eigen (te) en de Japanse (Jitsu).

2. Te

In het algemeen wordt aangenomen dat er drie belangrijke factoren in de ontwikkeling van karate waren.

Eerst was er de combinatie van Chinese krijgskunsten met de Okinawese krijgskunst “TE”. De krijgskunst “TE” bestond sinds reeds lang op Okinawa. “TE” onderging een sterke systematisering.

Tweede factor was nadat de handel met China in 1372 begon, vele vormen van Chinese krijgskunsten werden geïntroduceerd. Deze werden aangepast aan het klimaat van Okinawa.

Derde factor was tijdens de regeerperiode van koning Shoshin (1477-1526) waar de krijgsheren verbleven in Shuri en er een verbod kwam op wapens. Dit deels als gevolg van de invasie van Ryukyu eilande door Satsuma (1609).

Rond deze periode had het tratidionele karate geen ryu's (scholen). Maar nochthans werd er met succes onderwezen in Shorin-ryu en Shorei-ryu, beiden afkomstig van China.

De hedendaagse ryu's zijn ontstaan in het begin van de 20e eeuw. Hiervoor sprak men van Shuri-te (later Shorinji-ryu, Shorin-ryu, enz), Naha-te (later Goju-ryu, enz) en Tamari-te (later Matsubayashi-ryu, enz). Deze werden genoemd naar het onstaan van hun kata's, plaatsnamen enz. Eveneens bestond er Ryuei-ryu and Pangainun-ryu (later Uechi-ryu) scholen, met als origine Nanpa Shorin Ken van China.

Het was in 1920 dat er ryu's (scholen) werden georganiseerd, zoals ze vandaag nog bestaan. Na de tweede wereldoorlog was er echter een sterke segmentatie zodat er op de dag van vandaag over de 60 ryu's en organisaties zijn.

3. Shorin-ryu.

Shorin-ryu is ontstaan uit Shuri-te. De stamboom van Shuri-te vindt je in het schema hieronder.

Shuri-te Lineage

Deze foto werd genomen toen enkele grote meesters bespraken welke kata's zouden gevolgd worden in Shorin-ryu.

ddd

(vooraan-van rechts) Chojun Miyagi, Chomo Hanashiro, Kentsu Yabu, Chotoku Kyan

(achter-van rechts) Genwa Nakasone, Choshin Chibana, Choryo Maeshiro, Shinpan Shiroma

Het is meester Choshin Chibana dat de naam Shorin-ryu introduceerde in de plaats van Shuri-te. Dit voornaamelijk om het verschil te maken met de vele stijlen die werden aangepast om makkelijker les te kunnen geven aan scholieren voornamelijk op het Japanse hoofdeiland. Shorin-ryu is het Japans lezen van de Chinese karakters Shaolin.

In Shorin-ryu vindt men vier hoofdstrekking terug : Shobayashi-Ryu (klein bos stijl), Kobayashi-Ryu (jong bos stijl), Matsubayashi-Ryu (dennebos stijl), en Matsumrua Orthodox. Deze namen komen van meesters die hun eigen accenten legden of door het verwijzen naar hun meester als blijk van eerbewijs.

Shobayashi Shorin-Ryu:

Shobayashi-Ryu is opgericht door Chotoku Kyan. Kyan was een van meester Itosu bekende studenten die onderemeer Shoshin Nagamine en Eizo Shimabukuro als leerling had. Bij het overlijden van Kyan werd Eizo Shimabukuro benoemd als hoofd van de Shobayashi-Ryu school. Enkele van Shimabukuro's andere leerlaren worden Chojun Miyagi, Choki Motobu, en zij oudere broer Tatsuo Shimabukuro.

Kobayashi Shorin-Ryu:

De Kobayashi-Ryu stijl werd door Choshin Chibana in 1928 opgericht. Chibana was eveneens een student van Itosu. Volgens Eizo Shimabukuro zijn de Koybayashi en Shobayashi stijlen dezelfde, meester Chibana misspelde simpelweg de kanji karakters welke de uitspraak veranderden. De twee stijlen zijn vandaag dezelfde met dezelfde vorm in hun kata's.

Matsubayashi Shorin-Ryu:

In 1947 ontwikkelde Shoshin Nagamine zijn eigen stijl en gaf het de naam Matsubayashi-Ryu als eerbewijs aan Motobu and Kyan, twee van zijn drie leraren welke studenten waren van Sokon Matsumura.

Matsumura Orthodox Shorin-Ryu:

Sokon Matsumura had Takahara Peinchin en Tode (Karate) Sakugawa's karate-do gecombineerd met de kennes die hij in China had opgedaand tot Matsumura Shorin-Ryu. Sommige van zijn leerlingen waren Shoshin Kobayashi, Yasutsune Azato, Kentsu Yabu, Yasutsune Itosu, Shotoku Kyan en zijn kleinzoon Nabe Matsumura. Deze bleven deze naam gebruiken. Na de dood van Nabe Matsumura, Hohan Soken erfde de Matsumura Shorin-Ryu stijl en in 1945 veranderde de naam tot Matsumura Orthodox Shorin-Ryu.

Op de dag van vandaag zijn er minster 17 verschillende vormen van Shorin-ryu. De vier bovengenoemde zijn de grootste. De Kobayshi-ryu en de Shobayashi-ryu zijn onveranderd gebleven tegenover de originele Shorin-ryu (Shuri-te).

4. Sensei Koei Nohara.

De Shorin-ryu stijl die Nobara Karate volgt is de karate die onderwezen wordt door sensei Koei Nohara. Sensei Koei Nohara, momenteel 8e dan hanshi, is leerling geweest van zijn vader sensei Kaoru Nohara (hanshi 10e dan) welke een leerling was van Chotoku Kyan. Zijn vader heeft hem eveneens naar andere meesters gestuurd om Kobayashi-ryu te volgen waaronder sensei Shugoro Nakazato. De juiste naam van onze stijl is dus Kobyashi-ryu. Onze sensei die in Urasoe op Okinawa woont komt regelmatig naar Aalst om ervoor te zorgen dat onze karate beantwoord aan deze normen. Eveneens is hij voorzitter en oprichter van International Okinawa Shorinryu Ryukyukan Karatedo Kobudo Association en schrijft hij boeken over Ty (oude benaming karate). Zijn hele leven is hij bezig geweest met het leren en onderwijzen van karate en kobudo.

Kata's RYUKYUKAN

Shorin Ryu Karate is een afgeleide van de oorspronkelijke drie stijlen Te die werden beoefend op het eiland Okinawa, dat onder Japan en ten oosten van China gelegen is. Men had op Okinawa; Shuri-Te, Naha-Te en Tomari-Te. Deze stijlen werden vernoemd naar de steden waarin zij ontwikkeld zijn. Shuri-Te schijnt ontwikkeld te zijn uit het Chinese Shaolin-Tempelboksen. Aan het einde van de negentiende eeuw waren de namen van de stijlen veranderd. Shuri- en Tomari-Te kwamen onder 1 noemer en werden Shorin-Ryu genoemd. Naha-te werd Goju- Ryu genoemd. Shorin betekent "buigzame pijnboom" en Goju staat bekend als de harde- en zachte stijl. Uit deze stijlen zijn de meeste andere vormen van karate ontstaan. De katalijst hieronder opgesomd zijn de kata's die Okinawa Karatedo Shorinryu Ryukyukan volgt. De uitvoering is te tradionele oude vorm.

Kihon kata

Naihanchi Shodan *

Naihanchi Nidan *

Naihanchi Sandan *

Pinan Shodan *

Pinan Nidan *

Pinan Sandan *

Pinan Yondan *

Pinan Godan *

Kusanku Sho

Kusanku Dai *

Passai Sho